O πλήρης χειρισμός των NAPKΩTIKΩN

Ένα άτομο που παίρνει ναρκωτικά, τα παίρνει επειδή βρέθηκε σε κάποια συγκεκριμένη κατάσταση, είτε ήταν μια σωματική κατάσταση, είτε κάποιες συνθήκες στη ζωή του ή είχε κάποια ανεπιθύμητα συναισθήματα, όπως θλίψη ή ανία, για τα οποία δε μπορούσε να βρει καμιά σωματική ή ψυχική ανακούφιση. Ανακάλυψε, εν τούτοις, ότι τα ναρκωτικά εξαφάνιζαν τα συμπτώματά του ή νάρκωναν τα συναισθήματά του για αυτά που τον βασάνιζαν.

Έτσι, ο Χάμπαρντ ανακάλυψε ότι στη βάση του και στην ουσία του πρόβλημα των ναρκωτικών είναι πνευματικής φύσης. Το ον, που κατά κάποιον τρόπο έχει πληγωθεί, έχει οδηγηθεί στη λάθος λύση ότι τα ναρκωτικά μπορούν να τον θεραπεύσουν.

Ενώ τα ναρκωτικά δίνουν μια αίσθηση “ανακούφισης” καταπιέζοντας τους σωματικούς πόνους και τα οδυνηρά συναισθήματα, η ανακούφιση είναι, φυσικά, μόνο προσωρινή.. Τα ναρκωτικά όχι μόνον αποτυγχάνουν να επιλύσουν την βαθύτερη, ανεπιθύμητη κατάσταση, αλλά μπορούν να οδηγήσουν σε εξάρτηση και εθισμό.

Η επίγνωση ενός ατόμου για τις καταστάσεις και τους ανθρώπους γύρω του, όταν παίρνει ναρκωτικά ή μετά από τη χρήση τους, μειώνεται και έτσι μειώνεται ο σεβασμός του προς τους άλλους, γίνεται λιγότερο υπεύθυνος, λιγότερο ενεργός, λιγότερο ικανός και λιγότερο έξυπνος. Στην πραγματικότητα γίνεται λιγότερο συνειδητός για το τι συμβαίνει στο παρόν. Δε χρειάζεται κανείς να είναι βαριά εθισμένος στα ναρκωτικά για να δοκιμάσει μια μείωση της εγρήγορσης, ή τη θολούρα ή άλλες συνέπειες, ως αποτέλεσμα της χρήσης ναρκωτικών.

Τα ναρκωτικά κάνουν επίσης και κάτι άλλο: Κολλάνε την προσοχή ενός ατόμου σε σημεία του παρελθόντος του. Παλιότερα περιστατικά εμφανίζονται συχνά σε οράματα ή σε παραισθήσεις που ένα άτομο έχει ενώ βρίσκεται υπό την επήρεια ορισμένων ναρκωτικών. Και η προσοχή τότε συχνά κολλάει σ' αυτά τα περιστατικά, ακόμα και όταν η επίδραση του ναρκωτικού έχει περάσει, με το σωρευτικό αποτέλεσμα το άτομο να μην αισθάνεται “ότι βρίσκεται σε επαφή με το περιβάλλον του ” ή να μην έχει επίγνωση του τωρινού του περιβάλλοντός.

Αυτό μπορεί να γίνει επικίνδυνο για το ίδιο το άτομο και για τους άλλους, όπως φαίνεται στον αριθμό των αυτοκινητιστικών δυστυχημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικά, για να μη μιλήσουμε για τα λιγότερο σοβαρά ατυχήματα ή γκάφες που συμβαίνουν επειδή ένα άτομο δεν έχει επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω του. Η χρήση ναρκωτικών κάνει ένα άτομο λιγότερο ενεργοποιημένο διανοητικά, μπορεί να βλάψει τη μνήμη και δημιουργεί μια πληθώρα άλλων δυσμενών αποτελεσμάτων σε στάσεις και συμπεριφορές. Ολες αυτές οι συνέπειες που είναι κατάλοιπα της χρήσης επιμένουν επ' αόριστον, εκτός και αν αντιμετωπισθούν πνευματικά.

Στην πραγματικότητα, ερευνώντας τα εμπόδια προς την πνευματική βελτίωση που προέρχονται από τα ναρκωτικά, ο Λ. Ρον Χάμπαρντ ανακάλυψε την ύπαρξη μιας προσωπικότητας ναρκωτικών, μιας τεχνητής προσωπικότητας που δημιουργείται από τα ναρκωτικά. “Τα ναρκωτικά μπορούν προφανώς να αλλάξουν τη στάση ενός ατόμου από την αρχική του προσωπικότητα σε μια προσωπικότητα που μυστικά τρέφει εχθρότητες και μίση, τα οποία δεν επιτρέπει να φανούν στην επιφάνεια”, έγραψε ο Χάμπαρντ. “Μολονότι αυτό ίσως να μην ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, συνδέει τα ναρκωτικά με τις αυξανόμενες δυσκολίες που απορρέουν από το έγκλημα, τις παραγωγικές διαδικασίες και τη σύγχρονη κατάρρευση της κοινωνικής και βιομηχανικής κουλτούρας”.