ΛYΣEIΣ για έναν μολυσμένο γεμάτο ναρκωτικά κόσμο

Tα ναρκωτικά είναι κάτι περισσότερο από απλά ένα ακόμη κοινωνικό πρόβλημα.

Η έρευνα έχει δείξει ότι είναι το πιο καταστροφικό στοιχείο που υπάρχει στο συγχρονο πολιτισμό.

Η χρήση των γνωστών ναρκωτικών (LSD, ηρωίνη, κοκαίνη, αγγελόσκονη, μαριχουάνα και άλλα) έχει πολλαπλασιαστεί σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Μαθητές λυκείων προξενούν ατροφία στον εγκέφαλό τους με τη μαριχουάνα, παιδιά του δημοτικού ενθαρρύνονται από μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας και από τις φαρμακοβιομηχανίες να παίρνουν χάπια και συχνά, οι φαινομενικά συνηθισμένοι μας γείτονες ή συνεργάτες καταφεύγουν κρυφά στα ναρκωτικά.

........................... Αλλά τα ναρκωτικά παρεμποδίζουν τη διανοητική ικανότητα και την πνευματική ανάπτυξη. ...........................

Η ευρέως διαδεδομένη κατανάλωση παράνομων ναρκωτικών, πολλά από τα οποία αρχικά αποτελούσαν συστατικά θεραπευτικών συνταγών, έχει δημιουργήσει μια βιομηχανία 500 εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο.

Όσο φαύλα και επιβλαβή έχουν αποδειχθεί τα γνωστά ναρκωτικά, τα ψυχοτρόπα ιατρικά και ψυχιατρικά φάρμακα σχηματίζουν έναν εξίσου καταστροφικό παράγοντα σ' αυτή τη βιοχημική τάση. Στη δεκαετία του '50, η καθημερινή κατανάλωση υπνωτικών χαπιών ή παυσίπονων είχε γίνει τόσο συνηθισμένη, ώστε δύσκολα εθεωρούντο ναρκωτικά. Το Valium ήταν το πρώτο φάρμακο που πήρε τη θέση του ανάμεσα στα προτιμώμενα ηρεμιστικά. Σήμερα, έχουμε φάρμακα όπως το Thorazine, το Stelazine, το Zoloft, το Prozac, το Tofranil, το Xanax και το Ritalin, τα οποία μπορεί να είναι ακόμα και πιο καταστροφικά από τα ναρκωτικά του δρόμου. Η ευκολία, με την οποία αυτά χορηγούνται σα μια πανάκεια για τους διάφορους μόχθους και τα δεινά της ζωής συχνά προκαλεί σοκ στον απληροφόρητο πολίτη.

Επί πλέον, και τελείως ξέχωρα απ' τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν σήμερα τόσο μεγάλο μέρος του σύγχρονου κόσμου, οι τεχνολογικές εξελίξεις του περασμένου αιώνα έχουν παράγει πολλά ύπουλα υποπροϊόντα που απειλούν την ευημερία ενός ατόμου. Ζούμε σε μια χημικά προσανατολισμένη κοινωνία. Η αιθαλομίχλη, για παράδειγμα, ήταν άγνωστη πριν από την εμφάνιση των βιομηχανικών κέντρων στη Βρετανία. Κάθε μεγάλη πόλη στη γη σήμερα ενημερώνει καθημερινά τους πολίτες της σχετικά με την ποιότητα του αέρα που αναπνέουν.

Εκατό χρόνια πριν, τα κυριότερα συντηρητικά τροφίμων ήταν το αλάτι ή ο πάγος. Σήμερα, σχεδόν κάθε συσκευασμένη τροφή έχει έναν κατάλογο των χημικών προσθέτων που είναι μακρύτερος από τα φυσικά συστατικά. Οι περιβαλλοντικές καταστροφές, όπως η καταστροφή του 1986 στον πυρηνικό σταθμό Τσερνομπίλ στην πρώην Σοβιετική Ένωση, για να μην αναφερθούμε στην έκθεση ακτινοβολίας σε άλλα μέρη από ευρέως διαδεδομένες δοκιμές πυρηνικών βομβών, άρχισαν μόλις πενήντα χρόνια πριν.

Δεν υπάρχει καμιά διέξοδος από τον μολυσμένο μας πολιτισμό. Θα ήταν ένα πρόβλημα, μεταξύ άλλων, αν τα αποτελέσματα όλων αυτών των χημικών ήταν μόνο σωματικά.